Οι διαδρομές των καλωδιακών γραμμών σχεδιάζονται έτσι, ώστε να συναντούν όσο το δυνατόν λιγότερα στοιχεία υποδομής, εγκαταστάσεις κ.λπ. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό μια καλωδιακή γραμμή να οδεύει σε ευθεία γραμμή χωρίς να χρειάζεται να παρακάμψει κανένα εμπόδιο. Για πρακτικούς λόγους και λόγους ασφαλείας χρησιμοποιούνται λοιπόν κατασκευές όπως οι σήραγγες, τα κανάλια, τα κατακόρυφα φρεάτια ή οι καλωδιογέφυρες.
Καλωδιακές σήραγγες και χώροι καλωδίων
Η καλωδιακή σήραγγα είναι ένας ειδικός χώρος στον οποίο τοποθετούνται καλώδια και αγωγοί. Πρέπει να έχει πλάτος τουλάχιστον 80 cm (στα σημεία διέλευσης προσωπικού) και ύψος 200 cm. Είναι απαραίτητο να εξασφαλίζεται ασφαλές περιβάλλον, ώστε τα καλώδια να προστατεύονται από φθορές. Πρώτα απ’ όλα, οι σήραγγες και οι χώροι καλωδίων πρέπει να κατασκευάζονται από άκαυστα υλικά. Η κατασκευή τους πρέπει επίσης να σχεδιάζεται έτσι, ώστε να αποτρέπεται όσο το δυνατόν περισσότερο η διείσδυση νερού και ακαθαρσιών. Για την τήρηση των κανόνων ασφαλείας δεν αρκεί λοιπόν μόνο ο εξοπλισμός τοποθέτησης, όπως ο εκτυλικτής καλωδίου, αλλά χρειάζεται και σωστός σχεδιασμός των σηράγγων και των υπόλοιπων στοιχείων των καλωδιακών γραμμών.
Στις σήραγγες πρέπει επίσης να εξασφαλίζεται μια σειρά από μέτρα προστασίας από διάφορους παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν φθορά των καλωδίων. Εδώ εφαρμόζεται πρώτα απ’ όλα αποστράγγιση, γιατί η υγρασία οδηγεί αναπόφευκτα σε διάβρωση. Επιπλέον, απαιτείται φυσικός ή τεχνητός αερισμός, με δυνατότητα διακοπής του όταν χρειάζεται. Οι απαιτήσεις για το πλάτος του διαδρόμου διέλευσης δεν είναι τυχαίες: πρέπει να επιτρέπουν την εκκένωση των ατόμων. Αν η σήραγγα είναι μεγαλύτερη από 20 μέτρα, πρέπει να διαθέτει ηλεκτρικό φωτισμό.
Πολύ σημαντική είναι η πυροπροστασία. Αν η σήραγγα έχει μήκος μεγαλύτερο από 100 μέτρα, πρέπει να χωρίζεται σε πυροδιαμερίσματα μήκους το πολύ 100 μέτρων (συνιστώνται 50 μέτρα). Τα πυροδιαμερίσματα πρέπει να διαχωρίζονται με πυροδιαχωριστικά στοιχεία πυραντίστασης τουλάχιστον 30 λεπτών.
Καλωδιακά κανάλια
Το καλωδιακό κανάλι χρησιμεύει για την τοποθέτηση καλωδίων πάνω από το έδαφος ή μέσα σε αυτό. Μπορεί να οδεύει μέσα στο δάπεδο ή πάνω από αυτό. Χρησιμοποιούνται διάφορα είδη καναλιών: ανοιχτά ή κλειστά. Οι διαστάσεις τους είναι τόσο μικρές, που φυσικά δεν μπορούν να μπουν άτομα σε αυτά. Υπάρχει όμως πρόσβαση στους σωλήνες εγκατάστασης, στους αγωγούς και στα καλώδια σε όλο το μήκος του καναλιού, κάτι χρήσιμο στη συντήρηση και στις ενδεχόμενες επισκευές. Για την τοποθέτηση απαραίτητα είναι τα ράουλα σχάρας καλωδίων, αλλά πρέπει να πληρούνται και άλλες απαιτήσεις. Πρώτα απ’ όλα, όπως και οι σήραγγες, τα κανάλια πρέπει να κατασκευάζονται από άκαυστα υλικά. Σημαντικό είναι οι πλάκες από τις οποίες αποτελούνται να αφαιρούνται σε όλο το μήκος του καναλιού, επιτρέπεται όμως η κατασκευή καναλιών χωρίς πρόσβαση από πάνω (αλλά όχι σε μήκος μεγαλύτερο από 200 cm). Λόγω του κινδύνου διάβρωσης, και εδώ είναι απαραίτητη η αποστράγγιση. Όσον αφορά την πυροπροστασία, επιτρέπονται περισσότερες από μία λύσεις. Πρώτον, όλο το κανάλι μπορεί να γεμίσει με άμμο. Εναλλακτικά, μπορεί να χωριστεί σε πυροδιαμερίσματα με πυροφράγματα. Πρέπει όμως να ληφθεί υπόψη ότι τα πυροφράγματα δεν πρέπει να εμποδίζουν την αποστράγγιση. Τα κανάλια χρησιμοποιούνται σε πολύ διαφορετικές θέσεις, γι’ αυτό ο κίνδυνος εισχώρησης υγρασίας δεν είναι ίδιος παντού. Αν το κανάλι βρίσκεται μέσα σε κτίριο ή πάνω από τη στάθμη του υπόγειου νερού, επιτρέπεται πυθμένας από φυσικό έδαφος. Αυτός όμως πρέπει να προστατεύεται κατάλληλα με στρώμα 10 εκατοστών από συμπιεσμένο χαλίκι και άμμο.
Κατακόρυφα φρεάτια καλωδίων
Μια ακόμη κατασκευή που χρησιμοποιείται στην κατασκευή καλωδιακών γραμμών είναι τα κατακόρυφα φρεάτια καλωδίων. Πρόκειται για ξεχωριστές, κατακόρυφες διελεύσεις, που συνδέουν τουλάχιστον δύο ορόφους του κτιρίου. Τα καλώδια στερεώνονται εδώ σε σχάρες τύπου σκάλας ή σε καλωδιακά κανάλια. Και τα κατακόρυφα φρεάτια πρέπει να κατασκευάζονται από άκαυστα υλικά. Επιπλέον χωρίζονται σε πυροδιαμερίσματα με πυροφράγματα πυραντίστασης 90 λεπτών. Πρέπει να εξασφαλίζεται πρόσβαση σε κάθε πυροδιαμέρισμα, ώστε να είναι δυνατές οι εργασίες λειτουργίας και συντήρησης.
Καλωδιογέφυρες
Οι καλωδιογέφυρες ονομάζονται και υπερυψωμένες διαβάσεις καλωδίων. Πρόκειται για υπέργειες κατασκευές για την τοποθέτηση καλωδίων. Συνήθως περιλαμβάνουν ράφια, σχάρες τύπου σκάλας ή σχάρες καλωδίων. Χρησιμοποιούνται ανοιχτές, καλυμμένες ή κλειστές καλωδιογέφυρες. Για λόγους ασφαλείας είναι απαραίτητη η γείωση της μεταλλικής κατασκευής. Οι καλωδιογέφυρες προστατεύουν τα καλώδια από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία. Πρέπει να κατασκευάζονται έτσι, ώστε να επιτρέπουν τον καθαρισμό των καλωδίων από σκόνη και άλλες ακαθαρσίες. Στον σχεδιασμό των καλωδιογεφυρών λαμβάνονται υπόψη και οι προοπτικές επέκτασης της εγκατάστασης. Σε αυτές πρέπει να προσαρμόζονται η μηχανική αντοχή και ο διαθέσιμος χώρος, ώστε στο μέλλον να μπορούν να προστεθούν και άλλα καλώδια.
Προστατευτικά καλύμματα
Κατά την κατασκευή της γραμμής, προστασία από μηχανικές φθορές προσφέρουν διάφορα είδη ράουλων, όπως το γωνιακό ράουλο καλωδίων. Η προστασία είναι απαραίτητη και κατά τη λειτουργία της γραμμής. Γι’ αυτό χρησιμοποιούνται καλύμματα ανθεκτικά στους εξωτερικούς παράγοντες. Αποτελούν πρόσθετη προστασία από την υγρασία, γιατί πρέπει να τοποθετούνται έτσι, ώστε να μη συγκεντρώνονται στο εσωτερικό τους νερό ή λάσπη. Μετά την τοποθέτηση των καλωδίων, τα καλύμματα σφραγίζονται με άκαυστο υλικό.
Η κατασκευή μιας καλωδιακής γραμμής απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό: απαραίτητα αποδεικνύονται στοιχεία όπως τα κανάλια, οι καλωδιογέφυρες ή τα κατακόρυφα φρεάτια καλωδίων. Σε καθένα από αυτά καθοριστική είναι η εξασφάλιση της πυροπροστασίας.